Audyt uprawnień za miesiąc, a dostępy wciąż w arkuszu?→ sara.next
braf.tech

Tożsamość i dostęp

System IAM dla firm: czym różnią się IAM, IGA i PAM i gdzie jest miejsce sara.next

braf.tech4 min czytania

Firma, która szuka hasła system IAM dla firm, najczęściej ma jeden z dwóch problemów. Albo pracownicy logują się do kilkunastu aplikacji osobnymi hasłami, albo nikt nie potrafi szybko powiedzieć, kto ma dostęp do którego systemu i kto się na to zgodził. Oba problemy dotyczą tożsamości i dostępów, ale rozwiązują je różne narzędzia. Warto je rozróżnić przed rozmową z dostawcą, bo od tego zależy, co faktycznie trzeba kupić i wdrożyć.

System IAM dla firm to w praktyce trzy klasy narzędzi

Skrót IAM (Identity and Access Management) bywa używany jako nazwa całego obszaru. W projektach wygodniej jest dzielić go na trzy części, bo każda odpowiada na inne pytanie.

  • IAM w wąskim znaczeniu odpowiada za logowanie i uwierzytelnienie: jedno logowanie do wielu aplikacji (SSO), drugi składnik (MFA), federację tożsamości. Odpowiada na pytanie: czy ta osoba jest tym, za kogo się podaje.
  • IGA (Identity Governance and Administration) odpowiada za nadzór nad dostępami: kto powinien mieć dostęp, kto o niego wnioskował, kto go zatwierdził, kiedy zmianę wykonano i kiedy ją ostatnio zweryfikowano.
  • PAM (Privileged Access Management) chroni konta uprzywilejowane: administratorów, konta serwisowe, dostęp awaryjny.

Te systemy się uzupełniają. Sprawne logowanie nie mówi nic o tym, czy dostęp jest nadal uzasadniony, a porządek we wnioskach nie zastąpi drugiego składnika przy logowaniu.

Gdzie w tym podziale jest sara.next

sara.next to platforma klasy IGA. Porządkuje zarządzanie tożsamościami i dostępami od wniosku i akceptacji, przez wykonanie zmiany w systemie docelowym, po rewizję i ślad audytowy. Nie jest dostawcą tożsamości: logowanie jednokrotne, drugi składnik i federację może w naszych wdrożeniach obsługiwać Keycloak albo dostawca tożsamości, którego klient już używa.

To rozróżnienie ma praktyczne skutki. Organizacja, która ma już sprawne logowanie, nie musi go wymieniać, żeby uporządkować dostępy. Z kolei wdrożenie samego SSO nie odpowie audytorowi na pytanie, dlaczego pracownik po zmianie działu zachował uprawnienia z poprzedniego stanowiska.

Po czym poznać, że firmie brakuje właśnie IGA

W większości organizacji dostęp nadaje się szybko, a odbiera rzadko. Arkusze i zgłoszenia mailowe wystarczają do pewnej skali, potem pojawiają się powtarzalne objawy:

  • pracownik zmienia stanowisko i zachowuje stare uprawnienia, a konto kontraktora działa po zakończeniu projektu,
  • przegląd uprawnień trwa tygodniami, bo listy trzeba eksportować ręcznie z każdego systemu,
  • dowody dla kontroli odtwarza się z korespondencji, zamiast pobrać je z jednego miejsca,
  • konta techniczne i serwisowe nie mają właściciela i wypadają z przeglądów.

Jeśli te sytuacje brzmią znajomo, problemem nie jest logowanie, tylko brak jednego procesu dla dostępów.

Co porządkuje sara.next

W sara.next każdy dostęp ma wniosek, akceptację, datę wykonania i termin kolejnej weryfikacji. Platforma obejmuje:

  • cykl życia tożsamości — zatrudnienie, zmiana stanowiska i odejście pracownika uruchamiają właściwe zmiany dostępów,
  • wnioski i akceptacje — konfigurowalny obieg z udziałem przełożonego i właściciela aplikacji,
  • autoimplementację — zatwierdzona zmiana jest wykonywana automatycznie w systemach, z którymi platforma jest zintegrowana (REST, SQL, SCIM, Graph API),
  • role i polityki — reguły według roli, działu, lokalizacji i stanowiska oraz rozdział obowiązków w zakresie zależnym od konfiguracji,
  • rewizje dostępów — okresowe i doraźne przeglądy z decyzją przy każdej pozycji,
  • raporty i ślad audytowy — historia tego, kto wnioskował, kto zatwierdził i kiedy zmianę wykonano.

Historia decyzji powstaje przy zwykłej pracy, więc materiał dla audytora nie wymaga osobnego projektu. sara.next wspiera w ten sposób organizacje, które rozliczają się z kontroli dostępu, między innymi w związku z NIS2, SOX, ISO/IEC 27001 i RODO. Sama platforma nie przesądza o zgodności: o wyniku kontroli decyduje też to, jak organizacja ułożyła i stosuje proces.

Jak przebiega wdrożenie

Wdrożenie zaczyna się od procesu, nie od narzędzia.

  1. Audyt procesu — przegląd tego, jak organizacja nadaje, zmienia i odbiera dostępy dziś, z rekomendacjami usprawnień. Gdy procesu nie ma, projektujemy go od początku.
  2. Wymagania i proces — wymagania właścicieli aplikacji, ustalenie ról, osób zatwierdzających i zasad rewizji.
  3. Konfiguracja platformy — aplikacje, role, obiegi, powiadomienia i raporty dopasowane do organizacji.
  4. Szkolenia i wsparcie — szkolenia dla użytkowników, administratorów i zespołów compliance, potem serwis i wsparcie.

Nie trzeba automatyzować wszystkiego od razu. Sprawdza się start od dwóch lub trzech aplikacji pilotażowych: najpierw ewidencja i rewizje, potem stopniowe włączanie integracji, które wykonują zatwierdzone zmiany automatycznie. Wdrożenie referencyjne trwa 4–6 tygodni; przebieg jednego z projektów opisujemy w realizacji sara.next.

Od czego zacząć

Zanim powstanie lista wymagań wobec systemu, warto odpowiedzieć na trzy pytania: które aplikacje są krytyczne, kto jest ich właścicielem i kto dziś zatwierdza dostęp do nich. Odpowiedzi pokazują, czy organizacja potrzebuje najpierw logowania, nadzoru nad dostępami, czy ochrony kont uprzywilejowanych.

Jeżeli problemem są dostępy, pierwszym krokiem jest audyt procesu zarządzania dostępami. Gdy do procesu trzeba dołączyć systemy bez gotowych interfejsów, pomaga integracja systemów IT. Więcej o samej platformie, jej modułach i różnicach między IGA a IAM znajdziesz na stronie sara-next.com, a o projekcie w Twojej organizacji możemy porozmawiać przez formularz kontaktowy.

Porozmawiajmy o Twoim procesie

Opisz wymaganie lub problem, z którym się mierzysz. Wskażemy, czy wystarczy gotowy produkt, czy potrzebne jest rozwiązanie na zamówienie.